Afrobarometer'e göre Namibyalılar göçmene komşu olarak açık, iş piyasasında kapalı

Özet

Afrobarometer'in 8 Ekim 2026 tarihli 108 numaralı politika makalesinde Namibya ulusal araştırmacısı Christiaan Keulder, petrol ve yeşil hidrojen yatırımlarıyla kaynak patlaması bekleyen ülkede göçmen işçilere bakışı inceliyor. Veri, 2024 başında Namibya'da yapılan 10. tur anketin göç modülünden geliyor ve sonuçlar Güney Afrika Kalkınma Topluluğu'ndaki 14 komşuyla karşılaştırılıyor. Yazara göre ülkedeki bu konudaki son özel anket 2002'ye uzanıyor.

Bulgular keskin bir ikiliği gösteriyor. Namibyalıların %83'ü tüm ülkelerle ya da tüm kıtayla ticareti destekliyor, %80'i yabancı işçiyle komşu olmaktan rahatsız olmuyor, %56'sı Güney Afrika bölgesinde serbest dolaşımı onaylıyor. Ama yalnızca %48'i göçmenlerin ekonomik etkisini nötr ya da olumlu görüyor. İş arayan yabancıların girişini artırmayı ya da korumayı destekleyenler %23'te, mültecilerde bu oran %21'de kalıyor.

Keulder bu kısıtlayıcılığın yoksulların, işsizlerin ya da sınır bölgesinde yaşayanların şikâyeti olmadığını, toplumun geneline yayılmış bir mutabakat olduğunu savunuyor. Yaklaşık dörtte üç, daha az ya da hiç yabancı iş arayan istemiyor. Yazar katılımcıları 3 gruba ayırıyor: %60'lık mutabakatçı kısıtlayıcılar, ilkede kozmopolit ama iş girişine kapalı %20 ve genç ve kentli %20'lik işgücü liberalleri. Karşılaştırmada Namibya sosyal olarak hoşgörülü, ekonomik olarak kısıtlayıcı; Güney Afrika ise iki boyutta da düşmanca bir profil çiziyor.

Yazarın çıkarımı, ekonomik büyümenin tek başına bu kaygıyı gidermeyeceği. Ağırlık yerel içerik politikasının inandırıcılığına ve işgücünün görünür biçimde Namibyalılaştırılmasına düşüyor. Keulder, Afrika Kıtasal Serbest Ticaret Alanı ve Afrika Birliği'nin askıda kalan serbest dolaşım protokolü gibi kıtasal hedeflerin bu tabloyla gerildiğini, devletin yerel içerik araçlarını temkinli biçimde kullanmaya başladığını yazıyor.