Hasar fazlası tretesi
Sigortacının belirli bir tutara kadar hasarı kendisinin taşıdığı, o tutarı aşan kısmı ise reasürörün belirlenmiş bir limite kadar ödediği oransız reasürans anlaşması.
Nasıl işler
Trete, yani bir sigortacı ile reasürör arasındaki yıllık devir anlaşmasının iki ana biçimi var. Oranlı tretede reasürör primin ve hasarın aynı yüzdesini paylaşır. Hasar fazlası tretesinde paylaşım yoktur: sigortacı her hasarın ilk dilimini, yani saklama payını kendisi öder, reasürör yalnızca bu eşiği aşan tutarı üstlenir.
Koruma katmanlarla kurulur. Örneğin 1. katman 50 milyon doları aşan hasarın 50 milyon dolarlık kısmını, 2. katman 100 milyon doların üstündeki 100 milyon doları karşılayabilir. Her katmanın kendi limiti ve fiyatı olur. Teminat tek bir riske, tek bir olaya (katastrof koruması) ya da yıllık toplam hasara göre yazılabilir.
Ölçümdeki tuzak, fiyatın tek bir oranla anlatılmasıdır. Aynı yenilemede alt katmanlar ucuzlarken üst katmanlar pahalanabilir ya da saklama payı yükseltilerek fiyat sabit tutulabilir. Bu durumda manşet oran düşer, ama sigortacının kendi bilançosunda taşıdığı risk büyür. Yenileme haberini okurken oranla birlikte saklama payının ve limitin nasıl değiştiğine bakmak gerekir.
Bizim için neden önemli
Bir riskin devredilebilir olup olmadığını en net bu anlaşmanın eşiği gösterir. Savaş, siyasi şiddet ya da büyük afet sonrası reasürörler önce saklama payını yükseltir ya da riski katman dışına çıkarır; fiyat sabit görünse bile kayıp sigortacıya, oradan da sigortalıya ve kamu bütçesine kalır. Körfez enerji tesislerinde ve deniz harp teminatında 1 Ocak yenilemesini bu eşiğin hareketiyle okuruz.